Interne activiteiten
Interne activiteiten verwijzen naar politieke reclame of campagnevoering die rechtstreeks door politieke actoren wordt uitgevoerd met behulp van hun eigen kanalen, personeel en middelen, zonder een derde partij te betalen om de inhoud te plaatsen, te promoten of te verspreiden. Wanneer politieke actoren inhoud publiceren op hun eigen sociale media-accounts, websites of via hun eigen e-maillijsten zonder commerciële promotie, worden deze doorgaans als interne activiteiten beschouwd.
Rechtsgrondslag
Het concept van interne activiteiten wordt behandeld in de context van Verordening 2024/900, met name bij het bepalen wanneer transparantieverplichtingen van toepassing zijn op uitgevers en aanbieders van politieke reclamediensten. Hoewel de verordening "interne activiteiten" niet expliciet als zelfstandige term definieert, maakt zij onderscheid tussen activiteiten waarbij politieke actoren derden betalen voor diensten en activiteiten die met eigen middelen worden uitgevoerd.
"Politieke reclamediensten': diensten die bestaan uit het voorbereiden, plaatsen, promoten, publiceren of verspreiden van een politieke advertentie, in ruil voor een vergoeding of gelijkwaardige tegenprestatie, met inbegrip van een voordeel in natura."
— Artikel 2, lid 3, Verordening 2024/900
Waarom het belangrijk is
Het begrijpen van interne activiteiten is van cruciaal belang voor het bepalen welke verplichtingen uit hoofde van de TTPA van toepassing zijn en op wie. Wanneer een politieke partij campagne-inhoud plaatst op haar eigen sociale mediapagina zonder te betalen voor promotie of boosting, wordt het platform dat die inhoud host mogelijk niet als "uitgever" van politieke reclame beschouwd voor dat specifieke bericht, aangezien er geen dienst wordt verleend tegen vergoeding.
Dit onderscheid heeft gevolgen voor de nalevingsverantwoordelijkheden. Interne activiteiten omvatten nog steeds politieke reclame, en de targetingregels uit hoofde van hoofdstuk III van de verordening zijn van toepassing indien persoonsgegevens worden gebruikt voor online targeting of advertentielevering. Transparantieverplichtingen voor uitgevers zijn echter mogelijk niet van toepassing op platforms in deze scenario's, aangezien zij slechts inhoud hosten in plaats van betaald te worden om deze te plaatsen of te promoten.
De praktische impact is aanzienlijk voor politieke actoren, platforms en toezichthouders. Politieke partijen kunnen rechtstreeks met aanhangers communiceren via eigen kanalen met minder intermediaire verplichtingen, terwijl platforms moeten beoordelen of zij een betaalde dienst verlenen of simpelweg onbetaalde gebruikersinhoud hosten. Dit heeft invloed op etiketteringsvereisten, transparantiemeldingen en administratieverplichtingen.
Kernpunten
- Interne activiteiten omvatten politieke actoren die hun eigen kanalen en middelen gebruiken zonder derden te betalen voor plaatsing of promotie
- Transparantieverplichtingen voor uitgevers zijn mogelijk niet van toepassing op platforms die onbetaalde politieke inhoud hosten die rechtstreeks door politieke actoren is geplaatst
- Targetingregels blijven van toepassing wanneer persoonsgegevens worden gebruikt voor online targeting, zelfs bij interne activiteiten
- Het belangrijkste onderscheid is of er een vergoeding of gelijkwaardige tegenprestatie wordt uitgewisseld voor reclamediensten
- Politieke actoren blijven verantwoordelijk voor de naleving van targetingbeperkingen en wetgeving inzake gegevensbescherming in hun interne campagnes
- Platforms moeten onderscheid maken tussen het hosten van onbetaalde gebruikersinhoud en het leveren van betaalde reclamediensten om verplichtingen correct toe te passen
Interne activiteiten vs. Betaalde politieke reclamediensten
Het fundamentele verschil ligt in de vraag of een derde partij een betaling of andere tegenprestatie ontvangt voor het plaatsen, promoten of verspreiden van politieke inhoud. Interne activiteiten worden rechtstreeks door politieke actoren uitgevoerd via hun eigen middelen, terwijl betaalde politieke reclamediensten het inschakelen van externe aanbieders inhouden.
Wanneer een kandidaat bijvoorbeeld campagneberichten plaatst op zijn geverifieerde sociale media-account zonder te betalen voor promotie, is dit een interne activiteit. Als diezelfde kandidaat het platform betaalt om het bericht te boosten of te promoten bij een breder publiek, wordt het platform een aanbieder en uitgever van politieke reclamediensten, waardoor volledige transparantieverplichtingen in werking treden.
Dit onderscheid heeft gevolgen voor welke entiteiten nalevingsverplichtingen dragen. Bij betaalde regelingen hebben zowel sponsors als aanbieders/uitgevers plichten. Bij interne activiteiten draagt de politieke actor de verantwoordelijkheid voor eventuele toepasselijke verplichtingen (zoals targetingbeperkingen), maar het platform dat de inhoud host is mogelijk niet onderworpen aan uitgeverspecifieke transparantievereisten voor die specifieke inhoud.
Gerelateerde termen
- Politieke reclame
- Sponsor
- Aanbieder van politieke reclamediensten
- Uitgever
- Vergoeding
- Targetingtechnieken
- Politieke actor
- Transparantieverplichtingen
- Advertentieleveringstechnieken
- Commerciële promotie